[fullwidth background_color=”” background_image=”” background_parallax=”none” enable_mobile=”no” parallax_speed=”0.3″ background_repeat=”no-repeat” background_position=”left top” video_url=”” video_aspect_ratio=”16:9″ video_webm=”” video_mp4=”” video_ogv=”” video_preview_image=”” overlay_color=”” overlay_opacity=”0.5″ video_mute=”yes” video_loop=”yes” fade=”no” border_size=”0px” border_color=”” border_style=”” padding_top=”0px” padding_bottom=”0px” padding_left=”0px” padding_right=”0px” hundred_percent=”no” equal_height_columns=”no” hide_on_mobile=”no” menu_anchor=”” class=”” id=””][title size=”1″ content_align=”left” style_type=”single” sep_color=”” class=”” id=””]Reviews[/title][fusion_text]Van Stockum

Een kunstboek, dan zie ik plaatjes en grote bladzijden met tekst. Dit kunstboek is een evolutie in de kunstboek uitgaves. Dit om twee redenen.
Ten eerste de inhoud, ten tweede de lay-out.
De inhoud: geeft kennis en inhoud van ieder kunststuk en zijn stroming maar ook wie de kunstenaar nu echt is! Dit is uniek. Nog niet eerder gezien bij een kunstboek.
De lay-out: in combinatie met de tekst zorgt deze ervoor dat je de tekst leest, of je wilt of niet. Vanuit de afbeeldingen word je naar de tekst gezogen en deze lees je met veel overgave. Kortom een schitterend boek.

Impressive impression of impassioned imprint.

Ako

Ronduit een prachtig boek! Het is werkelijk mooi om te zien hoe er een evolutie is te zien in de werken. De bijbehorende teksten laten het toe om met meer inzicht de werken te bekijken en herkennen. De kunstenaar heeft hier duidelijk laten zien dat er een revolutie heeft plaatsgevonden in zijn werk. En het moet gezegd, het zijn juweeltjes!

Kunstboek? Nee, veel meer.
Het is zo mooi vormgegeven en zo persoonlijk. Je leert de kunstenaar kennen die zijn ontwikkeling zo duidelijk beschrijft en uitzonderlijk mooi in beeld brengt. Ik ben nog nooit zo benieuwd geweest naar de volgende pagina’s. Het boek op zich is al een (r)evolutie. Ik ben onder de indruk en heb daarom de moeite genomen om een recensie te schrijven.

Redactie Vlabin-VBC (NBD|Biblion recensie)

Rijkelijk geïllustreerde verhaal van het kunstenaarstraject dat de Helmondse autodidactische kunstschilder Albert Niemeyer (Breda, 1951) sinds de jaren tachtig van de twintigste eeuw heeft afgelegd. Het is een gediversifieerd en pluriform parcours dat de weg beschrijft van kleurrijk en extrovert werk naar een meer verstilde, introverte en grafisch geïnspireerde uitdrukking. De door de Duitse expressionisten en later door de Wilden en Nieuwe Wilden voortgezette kleur- en vormuitbarsting is de inspiratie voor zijn met ruwe streken, fel aangezette schilderwerk van de jaren tachtig. Het dadaïsme, maar dan op barokke wijze uitgewerkt, zal Niemeyer van 1991 tot 1996 in zijn greep krijgen met schilderijen, beelden en wandsculpturen die de overgang van linnen naar paneel en naar assemblages met gebruikte, dikwijls antieke materialen markeert. Het kubisme beheerst de periode van 1998 tot 2009. Vanaf 2009 verstilt zijn oeuvre, met geraffineerde collages. Dit met talrijke foto’s en reproducties verzorgde boek is tweetalig Engels-Nederlands. Achteraan zijn een biografie en een bronnenlijst opgenomen.

Quietly, but steadily, Dutch Albert Niemeyer has been paving the road to success as an artist for over 30 years. Intrigued and fascinated by the pictorial freedom of expression in the art of Van Gogh, Dali, Chagall, Picasso and Karel Appel, Albert Niemeyer depicts his subjects with the same stylistic liberty. Niemeyer’s vibrant works can be photorealistic, abstract expressionist or even hint at cubism and futurism. Freedom is highly cherished by Niemeyer, not only in style and subject, but also in his personal artistic evolution. With raising demands for his work in the eighties and an increasing number of works commissioned by private clients as well as public institutions, the artist remained truthful to his ideals, refusing any limitation of his creativity. Every work is painted as if it were his first one. This typifies Niemeyer as an artist: idiosyncratic, sincere, inquiring and ever developing. Text in English & Dutch.

Weblog Spinoza (spinoza.blogse.nl)

Albert Niemeyer’s ‘Revolutionaire Persoonlijkheden’ w.o. Spinoza

Albert Niemeyer (1951) heeft zich geleidelijk aan tot kunstenaar ontwikkeld. Hij tekende al van jongsafaan en volgde een opleiding aan de grafische school in Eindhoven. Hij was reclametekenaar en –ontwerper. Verzorgde én tekende dieren in dierentuinen, eerst met fotografische precisie, maar – gefascineerd door het werk van kunstenaars als Van Gogh, Dali, Appel, Picasso en Chagall – almaar vrijer, Cobra-achtig. [Zie brochure over zijn werk].
Zijn meest recente thema is ‘Revolutionaire Persoonlijkheden’. Van 5 september tot en met 14 oktober 2012 heeft hij in Museum Jan dan der Togt in Amstelveen een tentoonstelling [zie folder]. Tijdens de officiële opening op 6 september door Henk Krol zal zijn boek (R)EVOLUTION gepresenteerd worden.
In 2011 maakte hij een opdrachtwerk, getiteld “ De Gouden Eeuw” [zie hier]. Daarvoor nam hij als uitgangspunt een schilderij van Ludolf Bakhuyzen (1631-1708) met een voorstelling van het Scheepswerfterrein van de Kamer van de VOC op Oostenburg bij Amsterdam. Daarbinnen heeft hij aan de wand twaalf ‘Revolutionaire Persoonlijkheden’ uit die tijd weergegeven die hem aanspraken vanwege hun positieve impact. “Zij hebben dit bijzondere tijdsgewricht, De Gouden Eeuw, mogelijk gemaakt en ook mede gecreëerd. Voor deze mensen heb ik gekozen vanwege hun individuele revoluties, de veranderingen die ze teweeg gebracht hebben waarvan de invloed zich over eeuwen uitstrekt.” Verder zegt hij nog over dit aparte werk: “ik [heb] realisme, futurisme, kubisme met elkaar verweven zodat het lijkt alsof het kubisme en het futurisme in De Gouden Eeuw al bestonden. Dit onschuldige conflict wilde ik in deze voorstelling, alsof tijd er totaal niet toe doet en er geen verschil is tussen het heden en het verleden.”

Het gaat om Louis de Geer (1587-1652), Christiaan Huygens (1629-1695), Jan Pieterszoon Sweelinck (1562-1621), Anna Maria van Schurman (1607-1678), Jan Swammerdam (1637-1680), Hugo de Groot (1583-1645), Johan van Oldenbarnevelt (1547-1619), Simon Stevin (1548-1620), Nicolaes Witsen (1641 – 1717), Kenau Simonsdochter Hasselaar (1526-1588), Rembrandt van Rijn (1606-1669) en Baruch Spinoza (1632-1677)

Baruch Spinoza (1632-1677)

spinoza

Spinoza moet er even niet aan denken dat hij daar hangt naast Nicolaes Witsen wiens vader, Cornelis Witsen, zijn vriend Adriaen Koerbagh tot het rasphuis en méér liet veroordelen…[/fusion_text][/fullwidth]